รอฉันรอหนึ่งคนที่ฉันรัก รอทั้งที่ไหวหวั่น แม้ว่าเขาไม่กลับมา

 

 

 

 

 

 

 

 

 

อิอิ  ไม่ได้อัพ เปรชตั้งนาน คิดถึงเปรชจังก็ไม่รู้จะอัพไร เบื่ออัพเรื่องความรักแล้ว คนเราควรมีการเปลี่ยนแปลงตัวเองใช่เปล่า ช่วงนี้เหนื่อยมาก ทั้งรายงาน ทั้งสอบกลางภาค หลังจากสะบายในวันที่2-7 แต่กลับไม่ได้สอบไรกะเค้าเลยได้มาสอบนอกตาราง 5ตัว โอ้ ตายไป เรียนก็หนักอีก วันนี้ที่ได้มาอัพเพระเบื่อๆนิดหน่อย วันนี้สอบติดกันสามวิชา มีสอบกลางภาคตัวหนึ่งเป็นวิชาที่อยากอ้วกมาก ร้อนก็ร้อน  วิชาก็มีแต่อ่านกะอ่าน โอ้ ช่วงนี้ดีอยู่ ชิวิตมีความสุขดี หลังจากผ่านวันแม่ ที่จริงชิวิตก็ไม่ได้ทุกข์ไรมากเลย เรานี้แระคิดเอง ที่ทุกข์ก็ทุกข์เพราะความรักนี้แระ ToT..จิงอ่ะเปล่าเนี่ย  ความรักเนี่ยทุกข์จริงๆ แอบรักก็ทุกข์ มีรักก็ทุกข์ มีเงินก็ทุกข์ กำ เกี่ยวไหมเนี้ย ขนาดวันแม่ไม่ได้กลับบ้าน อยู่หอเฉยๆยังทุกข์เลย คิดถึงเค้าอยู่นั้นแระ ไม่รู้จักคิดถึงไรนักหนา(ก็ชอบเค้านิ ไม่คิดถึงเค้าให้คิดถึงใคร) โอ้ ไม่เอาวันนี้จะไม่พูดถึงเรื่องความรักไม่ดี เดี๋ยวพูดอ่านเบื่อเราซะก่อน เดี๋ยวเค้าหาว่าเขียนเป็นเรื่องเดียว กำ เป็นนักเขียนตั้งแต่เมื่อไหร่ว่ะ ไม่มีไรจะบอกแล้ว เท่านี้แระ บายๆ หลับฝันดี นี้คือประโยคสุดท้ายก่อนวางสายตอนคุยกะคนที่รัก กำ แต่เค้าไม่คิดพูดขึ้นเลยแหะ เค้าอายเหลอ หรือว่าเค้าไม่อยากพูด กำๆ พอเลย เดี๋ยวได้เข้าเรื่องอีกแน่ บายๆ